Square 2019

Geplaatst op 5 maart 2019

Square is een belan­grijk reken­mod­el van AT Osborne, dat bij veel zieken­huizen wordt toegepast. Via pro­duc­tieda­ta, organ­isatiegegevens én ‑ambities, kun­nen we met Square de (opti­male) grootte van een afdel­ing of een heel zieken­huis berekenen.

Behoefte aan scenario’s

Bij onze opdracht­gev­ers merken wij een groeiende behoefte aan detail­ler­ing en inschat­ting van toekom­stige scenario’s (data dri­ven besluitvorm­ing). Om tege­moet te komen aan die behoefte, heeft AT Osborne besloten haar bestaande reken­mod­el Square te ver­fi­j­nen, mod­erniseren en uit te brei­den. Samen met collega’s Bram Ver­meulen, Renee Dooye­weerd en Jacque­line Braaks­ma ging Tomar Kusters hier in 2018 mee aan de slag.

Blokschema Square

Hoewel het aan de ene kant mogelijk moet bli­jven Square toe te passen voor een glob­ale bereken­ing en snel inzicht geven op basis van grove getallen, is er aan de andere kant behoefte aan meer detail­niveau en maatwerk. Iedere afdel­ing van een zieken­huis richt het pro­ces net even anders in; het reken­mod­el moet ruimte bieden voor al deze ver­schil­lende werkmodellen.
Dit uit zich met namen in de bereken­ing van de polik­lin­iek: voorheen vol­stond een bereken­ing op basis van het aan­tal con­sul­ten per spe­cial­isme per jaar. Tegen­wo­ordig wor­den spec­i­fieke werk­mod­ellen en ruimtege­bruik uit­gew­erkt voor art­sen, arts-assis­ten­ten en overige func­ties (bijvoor­beeld ver­pleegkundi­gen). Denk aan het aan­tal kamers dat deze zorgver­len­ers tij­dens hun spreeku­ur tegelijk gebruiken en de bij­gaande bezettings­graad. Daar­naast zijn spec­i­fieke ruimte­be­hoeften veel een­voudi­ger toe te voe­gen. Bijvoor­beeld een co-kamer, een afsprak­en kamer of een licht­cab­ine, en het aan­tal vierkante meter per kamer.

Dankz­ij de toevoeg­ing van een aan­tal hand­i­ge func­ties in het reken­mod­el, zijn een­voudig meerdere scenario’s te mak­en, zodat de effecten van ver­schil­lende manieren van organ­isatie en huisvest­ing in de out­put kun­nen wor­den vergeleken. Ten slotte is het mod­el verder uit­ge­breid, door de mogelijkheid clus­ters van spe­cial­is­men aan te kun­nen wijzen. Bijvoor­beeld rel­e­vant voor spe­cial­is­men die ver­pleeg­func­ties en kamers willen delen of in een har­moni­camod­el werken.

Externe factoren

Naast aan­scher­p­ing van deze ‘interne’ zieken­huis para­me­ters, is het mod­el uit­ge­breid door toevoeg­ing van ‘externe’ fac­toren. Gaat de zorg voor een spec­i­fieke func­tie groeien of krimpen (demografis­che ontwik­kelin­gen, ver­schuiv­ing zor­gaan­bod)? Gaan de ver­pleegkundi­gen con­sul­ten van de art­sen overne­men? Met drie ver­schil­lende groeifac­toren kan de invloed hier­van gemakke­lijk bekeken wor­den voor de ver­schil­lende scenario’s. Input hier­voor zou kun­nen komen uit het nieuwe ‘Care activ­i­ties and pro­duc­tion prog­no­sis’ mod­el van AT Osborne.
Op dit moment wordt de laat­ste hand gelegd aan het creëren van ver­schil­lende Moeder/Kind con­cepten en wor­den de vierkante meters gevalideerd.

Deel deze pagina via

Ook interessant