Naar het overzicht

Eer­ste hulp bij onge­wens­te omgangsvormen

Sinds 1 janu­a­ri 2019 is bin­nen AT Osbor­ne een ver­trou­wens­per­soon actief. Aan con­sul­tant Caro­lien Koek de eer deze neven­func­tie als eer­ste in te vul­len. Het doel: onge­wens­te omgangs­vor­men (en daar­uit voort­vloei­en­de onvei­li­ge situ­a­ties) voor­ko­men en uit de wereld helpen.

In Neder­land heeft gemid­deld 25% van het ziek­te­ver­zuim te maken met psy­cho­so­ci­a­le arbeids­be­las­ting. Dat wil zeg­gen: psy­chi­sche klach­ten, over­span­nen­heid of burn-out als gevolg van een hoge werk­druk of onge­wens­te omgangs­vor­men. Vol­gens de Arbo­wet is elke werk­ge­ver ver­plicht om dit zoveel moge­lijk te beper­ken. Het is ech­ter niet ver­plicht om dit te doen met de instel­ling van een ver­trou­wens­per­soon. Waar­om heeft AT Osbor­ne hier toch voor geko­zen? “Het alter­na­tief”, ant­woordt Caro­lien, “was een gedrags­co­de. Maar daar gaat iets beklem­mends van uit. Dat past niet bij AT Osbor­ne. Wij zijn meer van de per­soon­lij­ke aan­pak. Een ver­trou­wens­per­soon sluit daar beter op aan.”

4 x ‘onge­wenst’
Waar men­sen samen­wer­ken bestaat de kans op onge­wens­te omgangs­vor­men. Onder dit begrip val­len sek­su­e­le intimidatie/ongewenste inti­mi­tei­ten, pes­ten, agressie/geweld en direct/indirect onder­scheid in de zin van dis­cri­mi­na­tie. Risi­co ver­ho­gen­de fac­to­ren zijn onder meer sche­ve ver­hou­din­gen (bij­voor­beeld tus­sen man en vrouw), wer­ken bui­ten kan­toor­uren en situ­a­ties waar­bij werk en pri­vé door elkaar lopen. Ook bij AT Osbor­ne komen onge­wens­te omgangs­vor­men voor. “Collega’s die hier last van heb­ben, kun­nen in begin­sel ook naar hun mana­ger stap­pen om het aan te kaar­ten”, ver­telt Caro­lien. “Maar als ze dat las­tig vin­den, of als die mana­ger er zelf bij betrok­ken is, of als ze wil­len dat de ver­trou­wens­per­soon het weet, kun­nen ze bij mij terecht. Ver­trou­we­lijk en anoniem.”

(Geen) kwa­de opzet
Een vast­om­lijn­de pro­ce­du­re is er niet, elke situ­a­tie is immers anders. Ieder­een die dat wil, kan Caro­lien bel­len, mai­len of aan­spre­ken. Ze heeft in het eer­ste hal­ve jaar nog geen ech­te mel­din­gen bin­nen gekre­gen, maar wel ver­zoe­ken van mede­wer­kers om een gesprek. “In veel geval­len van onge­wens­te omgangs­vor­men is naar mijn idee geen spra­ke van kwa­de opzet. Een eer­ste stap zal daar­om vaak zijn om het bespreek­baar te maken. Met dege­ne die last heeft van het betref­fen­de gedrag kijk ik naar een pas­sen­de manier. Dat kan een gesprek zijn met de per­soon die het onge­wens­te gedrag ver­toont. Op ver­zoek kan ik bij zo’n gesprek aan­we­zig zijn. Ik ver­vul geen bemid­de­len­de rol, maar ben er voor de mede­wer­ker die zich bij mij meld. Mocht deze aan­pak niet tot het gewens­te resul­taat lei­den, dan gaan we op zoek naar een ande­re pas­sen­de oplos­sing.” De situ­a­tie kan dan ook wor­den aan­ge­meld bij de Klach­ten­com­mis­sie van AT Osbor­ne. Daar wordt de zaak ver­der opgepakt.

Vlieg­wiel
Caro­lien denkt dat AT Osbor­ne baat heeft bij een ver­trou­wens­per­soon. “Je maakt daar­mee als orga­ni­sa­tie dui­de­lijk dat je belang hecht aan, en werk maakt van, een vei­li­ge omge­ving voor alle mede­wer­kers. In fei­te vorm ik een vlieg­wiel om situ­a­ties bespreek­baar te maken. Er gaat denk ik ook een pre­ven­tie­ve wer­king van uit. Het feit dat ik er ben, leidt ertoe dat men­sen naden­ken over hun gedrag.” In dat opzicht is het dus belang­rijk dat ieder­een weet dat de ver­trou­wens­per­soon er is. Caro­lien is daar­om blij met de hoge opkomst op haar lunchle­zing. “Daar waren ruim vijf­tig collega’s bij aan­we­zig. Ik merk­te dat er echt inte­res­se is in dit onder­werp.” De instel­ling van de ver­trou­wens­per­soon vormt ook een logi­sche ver­volgstap op het diver­si­teits- en inclu­sie­be­leid van AT Osbor­ne. Het geeft con­creet invul­ling aan het uit­gangs­punt dat ieder­een mag ver­trou­wen op een vei­li­ge werkomgeving.

Gecer­ti­fi­ceerd
Het is geen toe­val dat de ver­trou­wens­per­soon een vrouw is, weet Caro­lien. “De ver­wach­ting van­uit de direc­tie was dat meer vrou­wen dan man­nen behoef­te heb­ben aan een ver­trou­wens­per­soon. Als die per­soon dan zelf ook een vrouw is, maakt dat het wat laag­drem­pe­li­ger voor hen.” Toen Caro­lien ervoor gevraagd werd, hoef­de ze niet lang na te den­ken. “Het is een rol die mij van natu­re ligt. Als con­sul­tant fun­geer je bij klan­ten sowie­so al vaak als een soort praat­paal. Maar ook bin­nen AT Osbor­ne had ik altijd al veel gesprek­ken met collega’s, over aller­lei onder­wer­pen. Daar kon ik toen niet zoveel mee, maar nu wel.” Caro­lien neemt haar neven­func­tie seri­eus en behaal­de daar­om het cer­ti­fi­caat ‘Ver­trou­wens­per­soon onge­wens­te omgangs­vor­men’ van de Lan­de­lij­ke Ver­e­ni­ging van Ver­trou­wens­per­so­nen. “Ik vind het goed dat AT Osbor­ne op deze manier werkt aan een vei­li­ge omge­ving voor alle collega’s. Het sti­mu­leert de bewust­wor­ding rond­om het onder­werp en zal denk ik veel onge­wens­te situ­a­ties voor­ko­men. Maar als die zich toch voor­doen, en collega’s bena­de­ren mij omdat ze behoef­te heb­ben aan onder­steu­ning, dan ben ik er voor ze.”

Wij hou­den u graag
op de hoogte
Inschrij­ven nieuwsbrief