Project omschrijving

Eli­sa­beth Twee­Ste­den Ziekenhuis

Het Eli­sa­beth Twee­Ste­den Zie­ken­huis (ETZ) is een gefu­seer­de orga­ni­sa­tie. In de ont­wik­ke­ling, van twee orga­ni­sa­ties naar één, zijn vele stap­pen gezet. In de dage­lijk­se prak­tijk werd het steeds meer dui­de­lijk dat de posi­ti­o­ne­ring, rol­ver­de­ling en werk­wij­ze van de inter­ne advi­seurs wel­is­waar logisch ver­klaar­baar is van­uit het ver­le­den, maar dat deze niet van­zelf­spre­kend aan­slui­ten bij wat er in het heden en de toe­komst wordt gevraagd. In onder­lin­ge gesprek­ken tus­sen de advi­seurs en de zorg­ma­na­gers was de behoef­te ont­staan om in geza­men­lijk­heid de advies­func­tie van ETZ te gaan (her-)ontwerpen. Dit, om met elkaar de gro­te­re kaders en een geza­men­lij­ke opvat­ting over de bes­te wij­ze van invul­len van de advies­rol­len te bespre­ken. AT Osbor­ne heeft de opstart van dit gesprek, het cre­ë­ren van gemeen­schap­pe­lij­ke taal en het neer­zet­ten van de kaders mogen begeleiden.

Zorg­vul­dig ontwerpproces

Belang­rij­ke aan­dacht­pun­ten bij dit gesprek waren dat de advi­seurs en zorg­ma­na­gers het ont­werp­pro­ces zorg­vul­dig en door­leefd door­lo­pen. Daar­naast moe­ten de advi­seurs en zorg­ma­na­gers op basis van weder­zijds begrip en ver­trou­wen en met de goe­de focus en ener­gie met elkaar aan de slag zijn, onder­ling waar nodig ‘oprui­men wat belem­mert’ en ruim­te cre­ë­ren voor de toe­komst. Het ont­werp­pro­ces was op een com­pac­te en ener­gie­ke manier georganiseerd.

De vra­gen om de start van gesprek te faci­li­te­ren waren ‘Wat is een goe­de advi­seur?’, ‘Wat is de ambi­tie van het zie­ken­huis?’, ‘Wat voor advies­func­tie past daar­bij?’ en ‘Wat vraagt dit van de advi­seur en mana­gers?’. Hier­door ont­stond een gemeen­schap­pe­lijk — en dui­de­lijk beeld op wel­ke gebie­den het goed was om dit ver­der te ver­ken­nen. Eer­ste indruk­ken die ont­ston­den waren:

  • ‘We zijn met elkaar trots op ETZ!’, Onze kern­waar­den, pas­sie, open, flexi­bel en pres­te­ren zijn belang­rijk. We zijn veer­krach­tig, heb­ben pas­sie en ein­de­lo­ze energie.
  • ‘Onze advi­seurs zijn belang­rijk! Ze zijn ver­fris­send, dur­ven de kri­ti­sche vraag te stel­len en aan het sys­teem te ram­me­len. We dur­ven wel te zeg­gen dat ze onze spe­ci­al for­ces zijn en niet zon­der hen kunnen!
  • ‘We wil­len samen voor­uit!’. Dat kan alleen op basis van het schet­sen van een aan­tal hel­de­re kaders en uit­gangs­pun­ten en deze samen in te vullen.

Dit heb­ben we samen ver­taald in een aan­tal cen­tra­le vra­gen die de basis vor­men voor het ontwikkelplan:

  • Hoe ziet een advi­seurs­rol in ETZ eruit?
  • Hoe ziet het ‘ETZ-advies­bu­reau’ eruit?
  • Hoe orga­ni­se­ren we de opdrachten?
  • Hoe ziet de stu­ring en imple­men­ta­tie eruit?

Inmid­dels is het ETZ zelf aan de slag met de con­cre­te invul­ling van het ontwikkelplan.