Inte­graal pri­or­iteren van opgaven

Geplaatst op 8 decem­ber 2020

In ons dagelijks lev­en ‘moeten’ we van alles: sim­pel­weg bood­schap­pen doen zodat er ’s avonds een pan damp­ende aar­dap­pels op tafel staat, de was doen, het knip­pen van de heg (en je eigen haar), con­tact met vrien­den en fam­i­lie en aan­dacht voor je part­ner en kinderen, de sportschool bezoeken, je Net­flix-abon­ne­ment benut­ten en tussendoor ook nog werken. Eigen­lijk is alles werken, maar met dit laat­ste bedoel ik het­geen waar je voor betaald wordt. In meer of min­dere mate zijn dit alle­maal opgaven in ons lev­en. Alles moet, maar niets kan tegelijk. Het zijn deze opgaven die onze per­soon­lijke agen­da bepalen. Aan ons de kun­st dit in goede banen te leiden.

Integraal prioriteren

In ons werk is dat nauwelijks anders. Zo heeft een gemeente nog veel meer en grotere opgaven: van jeugdzorg tot het bewak­en van de open­bare orde en vei­ligheid. En van het bewak­en van de ruimtelijke kwaliteit (wel­stand) tot het ophalen van het huishoudelijk afval. Hoewel het inter­es­sant is een dis­cussie te voeren over wat het belan­grijkst is, geldt eigen­lijk dat al deze zak­en gewoon  geregeld moeten wor­den – en bij voorkeur goed. Dat is namelijk, naast nog veel meer, waarom gemeen­ten ooit in het lev­en zijn geroepen.

En toch kan niet alti­jd alles, en zek­er niet tegelijk. En al hele­maal niet als het geen ver­plichtin­gen, maar wensen en ambities betreft.

Ambities en opgaven

Als we iets dieper inzoomen op het ruimtelijk domein bin­nen diezelfde gemeente, zien we dat ook daar heel veel ambities en opgaven liggen. Van een beter fiet­snetwerk tot ver­groen­ing van de stad. Van sneller open­baar ver­vo­er tot duurzame — en zelfs natu­ur­in­clusieve won­ing­bouw . In het alge­meen zijn dit opgaven waar nie­mand op tegen is en zijn dit zak­en die liev­er van­daag dan mor­gen wor­den opgepakt. Maar ja, de pot geld is maar beperkt en datzelfde geldt voor de beschik­baarheid van mensen. Hoe pri­or­i­teer je dan wat je van­daag doet en bepaal je wat je uit­stelt tot mor­gen of overmorgen?

Win-win

Het antwo­ord is sim­pel: bepaal waar je de meeste winst mee behaalt. Niet zozeer in ter­men van finan­cieel gewin, maar winst voor de maatschap­pij. Als er bij een mobiliteit­sprob­leem in de stad een keuze gemaakt moet wor­den tussen de aan­leg van een fietss­nel­weg of inten­siver­ing van het open­baar ver­vo­er­net, bepaal dan bijvoor­beeld eerst eens waar de meeste mensen bij gebaat zijn. En miss­chien heeft het een wel invloed op het ander: als er betere fiet­sroutes zijn, stap­pen meer mensen op de fiets en is een ver­dubbel­ing van het aan­tal bussen niet nodig. En miss­chien lev­ert al dat gefi­ets wel gezond­hei­dsvo­orde­len op, die kun­nen lei­den tot reduc­tie van zorgkosten. En miss­chien hou je wel ruimte in de stad over, omdat je niet al die bussen kwi­jt hoeft (niet alleen op de weg, maar ook voor park­eren ’s nachts en voor onder­houd). En miss­chien kun je wel heel veel andere waarde aan de stad toevoe­gen op die plekken, in de vorm van groene bermen, tuin­t­jes of speelplekken.

En miss­chien, ja, miss­chien moeten we dus proberen om vak­er iets verder te kijken dan onze neus lang is en niet meteen voor de snelle oploss­ing te gaan. Miss­chien moeten we nog beter leren om meer inte­graal te kijken en dus ook met pro­fes­sion­als bin­nen andere afdelin­gen van diezelfde gemeente prat­en. Met al die dis­ci­plines overzie je namelijk veel meer. Je zoekt niet naar een oploss­ing voor een prob­leem, maar naar de meer­waarde die een oploss­ing kan bieden voor meer prob­le­men. Prob­le­men die niet alti­jd in diezelfde mobiliteit­shoek of zelfs datzelfde ruimtelijk domein zit­ten. Miss­chien moeten we nog meer dan we al doen, proberen de kok­ert­jes bin­nen het ambtelijk appa­raat te door­breken. Miss­chien zelfs niet alleen ambtelijk, maar ook bestu­urlijk, zodat we kun­nen zor­gen dat straks 3 wethoud­ers samen een lin­t­je kun­nen knip­pen. En wie weet wat dat voor moois oplevert..

En hoe pri­or­i­teer ik? Ik laat mijn bood­schap­pen gewoon eens per week thuis bezor­gen. Omdat ik wel gezond wil koken en eten, maar mijn tijd toch ook liev­er elders besteed dan in de Appie.

Deel deze pagina via

Ook interessant