We zien dat wonen op een ter­rein de laat­ste jaren steeds meer in de belang­stel­ling staat bij bewo­ners en hun ver­wan­ten. Ter­rei­nen bie­den beschut­ting en een vei­li­ge woon­om­ge­ving voor de bewo­ners. Daar­naast zijn er aller­lei voor­zie­nin­gen aan­we­zig die bui­ten de ter­rei­nen vaak niet aan­we­zig zijn. Denk daar­bij aan een zwem­bad, win­kel, die­ren­wei­de en ande­re recre­a­tie­ve voor­zie­nin­gen. Ook kun­nen bewo­ners zelf­stan­dig en vei­lig naar buiten.

Terreinvoorzieningen

Betaal­ba­re terreinvoorzieningen

Orga­ni­sa­ties in de VG en GGZ heb­ben van oor­sprong vaak ter­rei­nen met deze extra voor­zie­nin­gen. De bekos­ti­ging hier­van is ech­ter niet in de nor­ma­tie­ve huis­ves­tings­com­po­nent (nhc) gere­geld. Waar de ver­goe­ding voor wonen en dag­be­ste­ding dui­de­lijk onder­schei­den wordt, is dat niet het geval voor bij­voor­beeld een zwem­bad. Dit zou deels bekos­tigd kun­nen wor­den uit de ver­goe­ding voor behan­de­ling, maar dat is bij lan­ge na niet genoeg. Op dit moment zijn de kos­ten voor deze extra voor­zie­nin­gen vaak nog geen pro­bleem omdat er via de nhc op con­cern­ni­veau meer kapi­taal­las­ten bin­nen­ko­men dan er uit­gaan. Daar­door kun­nen ook ‘dure’ voor­zie­nin­gen zoals een zwem­bad wor­den bekos­tigd. Hoe houd je deze gewil­de voor­zie­nin­gen dan toch betaal­baar? Ont­wik­kel een stra­te­gie voor betaal­ba­re terreinvoorzieningen.

Veel zor­gor­ga­ni­sa­ties hou­den in de bekos­ti­ging van hun huis­ves­ting geld over van de nhc. Dat komt vaak omdat een deel van de por­te­feuil­le al is afge­schre­ven, maar nog goed genoeg is om te gebrui­ken. Het­zelf­de geldt voor alle infra­struc­tuur op een ter­rein, zoals wegen, ver­lich­ting en rio­le­ring. Wan­neer deze zaken op ter­mijn ver­van­gen moe­ten wor­den, is de hui­di­ge finan­ci­ë­le ruim­te vaak niet groot genoeg om de nieu­we kapi­taal­las­ten te dragen.

Dit vraag­stuk wordt gro­ter wan­neer er een vol­le­di­ge schei­ding van wonen en zorg aan de orde is en bewo­ners huur beta­len. Over het alge­meen is de ver­goe­ding uit de nhc veel hoger dan een ver­goe­ding uit huur. Zeker als die huur betaal­baar moet zijn voor men­sen met een beperkt inko­men. De vol­le­di­ge nhc, voor een bewo­ner met VG7 zorg­pro­fiel is ca. €1.100,- per maand, waar de maxi­ma­le huur onder de lage aftop­pings­grens ca. €620,- is. Deze ont­wik­ke­lin­gen leve­ren moge­lijk finan­ci­ë­le risico’s op voor de con­ti­nu­ï­teit en betaal­baar­heid van deze popu­lai­re voorzieningen.

Ter­rein­kos­ten­mo­del

Om deze risico’s inzich­te­lijk te maken heeft AT Osbor­ne het ter­rein­kos­ten­mo­del CIRCLE ont­wik­keld. CIRCLE helpt de kos­ten in beeld te bren­gen voor de lan­ge ter­mijn instand­hou­ding van uw ter­rei­nen en de voor­zie­nin­gen die het wonen hier zo aan­trek­ke­lijk maken. De kos­ten wor­den ver­ge­le­ken met ver­schil­len­de vor­men van bekos­ti­ging, zoals een de nhc en bekos­ti­ging van­uit soci­a­le huur. In veel geval­len zal blij­ken dat de wer­ke­lij­ke las­ten hoger zijn dan van­uit betaal­ba­re huur kan wor­den bekos­tigd. Dat kan for­se finan­ci­ë­le risico’s met zich mee­bren­gen. Geza­men­lijk ver­ken­nen we de moge­lijk­he­den voor het ver­klei­nen van deze risico’s.

Wilt u meer weten over dit onder­werp, neem gerust con­tact met ons op!